පිපුණු නෑඹුල් මලක් අසලක
දැනෙන පිවිතුරු නැවුම් හැගුමක්
හදවතේ ගැඹුරටම කිමිදෙයි
ඔබේ සෙවනේ ගෙවෙන මොහොතක….
පියෙකු අසලක වගේ සතුටින්
සිටිමි දැරියක විලස සතුටින්
එවන් රැකවරණයක් සුවයක්
දැනෙනුයේ ඔබ අසල පමණකි…….
විරාගික නිල් නෙතු දිහාවම
වශීකෘත වී බලා ඉමි මම
ලොවේ මා දුටු සොදුරු පින්බර
දෑස ඇත්තේ ඔබට පමණකි….
මහත් බැතියෙන් ඔබ ළගම ඉමි
අචල විශ්වාසයෙන් රැදෙනෙමි
රහල් පුතු මෙන් පියාණෙනි මං
සතුට ඉල්ලා පසුපසින් එමි….
දුටුමතින් හදවත සිසිල් වන
නෙතේ දිදුලන මහා සැනසුම
මටත් දෙනු මැන මටත් දෙනු මැන
කිය කියා ඔබ පසුපසින් එමි……
තනිව උපනා ලොවේ එලෙසම
තනිව හිදිනෙමි තනිව යන්නට
මහා තනියක් දැනෙන ලෝකේ
ඔබ ළගදි මා තනි නොවෙන්නෙමි…..
මා දුගී සිත දොවා ගලනා
ඔබේ සදහම් අමා ගගුලෙහි
සතුට සැනසුම නිවුනු ලෝකය
සොය සොයා සදහට සරන්නෙමි…….

</a
Posted by nilanka on 22/07/2010 at පෙ.ව. 6:44
බොහොම අගෙයි කවි පෙළ,
“ලොවේ මා දුටු සොදුරු පින්බර
දෑස ඇත්තේ ඔබට පමනකි බුදු පියානෙනි ”
ඇත්තමයි.