සාරධර්ම…….?

හ්ම්……..කාලෙකින් ලියන්නබැරි වුනා………..හුග දවසකට පස්සේ ලියන්න හිතුනේ උදේ පාන්දරම සිද්ද වෙච්ච හිත රිදෙන සිද්ධියක් නිසයි….. අදත් හැමදාම වගේ උදේ පාන්දරම අවදි වෙලා ලහි ලහියේම ලෑස්තිවෙලා හරියට කවුරු හරි පස්සෙන් එලවගෙන එනව වගේ හදිසියට පාරට දුවං ආවෙ සුපුරුදු පරිදි සේවා ස්ථානයට එන්න….

දිවුවෙ අපරාදෙ කියලා හිත හිත පාරට වෙලා හති අරිද්දි මෙන්න බොලේ බස්එක එනවා…BUS HALT එකේ හිටපු අනෙක් හතරපස් දෙනාත් එක්ක  ඔන්න මමත් බස්එකට ගොඩ වුනා….බස් එක සුපුරුදු පරිදි මගීන්ගෙන් පිරීගොහින් .මං හිතන්නේ වෙනදටත් වඩා…මොකද අද බස් එකෙන් බාගයක් ව්තරම පාසල් දරුවන්..ප්‍රදේශයේ ප්‍රසිද්ධ පාසලක 10,11 වසරවල ළමයින්…ඔවුන්ගේ ගුරුවරියක්ද ඔවුන් සමග බස්රථයේ සිටියා….මම හිතුවේ මේ දවස්වල ක්‍රීඩා කටයුතු හෙම බොහොම තියන නිසා ඒවට සහභාගීවීමට යන දරුවො වෙන්න ඇති කියලයි…

මමත් වවුල් න්‍යායෙන් බස්එකේ හිටගෙන..මා ළගම ආසනයේ පාසල් සිසුවියක් වාඩිගෙන සිටියා…ටික දුරක් යන විට වයසක මවක් බසයට ගොඩ වුනා…අසරණ පෙනුමැති තැනැත්තියක්..බොහෝම බයාදු පෙනුමක් තිබූ ඇය රෝගීව සිටිබව පෙනෙන්නට තිබුනා…ඇයත් මා අසලින්ම සිට ගත්තා… ඇයට සිටගෙන සිටීමේ අපහසුතාවය පෙනෙන්නටම තිබුණා..එහෙත්..ඒ අසල වාඩිගෙන සිටි පාසල් වයසේ යුවතිය අර අසරණ මව නොදුටු ලෙසින්ම සිටියා… පාසල් යුවතියට අර මවට ආසනය දෙන ලෙස කීමට දෙතුන් වරක්ම සිතුනත් කරුණු කීපයක් මගේ ඒ අදහස වැලැක්වූවා…ඇයත් සමග ඇයගේ ගුරුතුමියක්ද සිටීම.මා ඇයට එසේ කීමෙන් ගුරුවරිය අපහසුතාවයට පත්වේයැයි සිතීම..ඒ කරුණු…

අසරණ රෝගී මව දිගටම බසයේ හිටගෙන…මේ දර්ශනය මගේ හිත කැළඹුවත් අනෙක් මගීන්ගේ අවධානයට ලක් නොවුනා වගෙයි.එසේ විය හැකියි..බසයේ මගීන් වැඩියි..ඒ වගේම සිද්ධිය වුනේත් මා අසලම…සිද්ධියේ ඊළග දර්ශනය ඊට වඩා දුක හිතෙන්නක්.බසය ඉදිරියට ඇදෙද්දී ඊළග නැවතුමෙන් බසයට නැගුනේ ප්‍රදේශයේ ප්‍රසිද්ධ ටියුෂන් ගුරුභවතෙක්..ඉතාම තරුණ සිනාමුසු ප්‍රියමනාප පුද්ගලයෙක්.. ඔහු බසයට නැගුණා පමණයි මා අසල සිටි පාසල් යුවත්ය ආසනයෙන් නැගී සිටියා …ගුරුභවතාට අසුන් ගන්නා ලෙස ඇරයුම්කලා….වටපිට බැලූ ගුරුභවතා කාරුණිකව ඇගේ ඉල්ලීම ප්‍රතිකේෂ්ප කලා…ඔහුද අර මව මෙන් බසයේ හිටගෙන ගියා….පුදුමය ඒක නෙවෙයි….අර යුවතිය නැවතත් එම ආසනයේම අසුන්ගෙන සුපුරුදු පරිදි කවුළුවෙන් ඉවත බලා ගත් එකයි…

ඊළග නැවතුමෙන් මා සේවා ස්ථානය අසලින් බැසආවේ මොකක්දෝ කියාගන්න බැරි දුකකුත් හිතේ පුරෝගෙන…පාසලේදී එදා දරුවන්ට ඉගැන්වූ දයාව,කරුණාව වැඩිහිටියන්ට සැලකීම පිළිබද පාඩම් දැන් පාසල්වල උගන්වන්නේ නැද්ද? එසේ නොවන්නේ නම් අපේ රටේ මතුපරපුරේ ආත්මීය පිරිහීමක පෙරළකුණු අද උදෑසන මට දකින්නට ලැබුනාද?….තාමත් මං හිතනවා….හිතට දුක දැනුනේ ඇය පාසැල් සිසුවියක් වීම ගැනයි….

ඔබම වෙනුවෙන්……….

තරිදු ඔබ නම් අහස දිදුලන

ළංව හිනැහෙන තරු කැකුල වෙමි

ඔබේ සිහිලැල් කිරණෙ රැදෙමින්

සදා ඔබ හට තනි රකින්නෙමි……….

නදිය ඔබ නම් ගලා බස්නා

ඉවුර වී මා ළගින් ඉන්නෙමි

ඔබෙ සිහිල් දියදහරෙ වෙලෙමින්

සේදි සේදී ඔබට එක්වෙමි………..

පැතුම් ඔබ හද පිරවෙනා කල

පියුම වී දෝතෙහි පිපෙන්නෙමි

ඔබේ පැතුමන් ඉටු කරන්නට

බුදුන් පාමුල පිදී පරවෙමි………..

අළු දෑස තුල දුක පිරෙනදා

සිනාවක් වී මුව රැදෙන්නෙමි

ඔබේ කදුළුත් නෙතට අරගෙන

දෑස දියවෙන තුරු හඩන්නෙමි………….

විසල් සෙනෙහස් ගග සිදුන දා

මගේ සතුටද ඔබට දන්දෙමි

බලා එකමෙක වරක් ඔය මුව

ඔබම වෙනුවෙන් මිය ඇදෙන්නෙමි……….

කාර්යාලයේ වැඩ අඩු දවසක් අද…….ටිකා….ක් විතර කම්මැලියි……..ඒ නිසා ඔන්න මගේ නිර්මාණයක් එක් කලා……..

සුභ දවසක් හැමෝටම……..

මම ශ්‍රියාණී.ශ්‍රියාණී සේනාධීර.ගොඩක් වැඩ අස්සෙ ටිකක් ලියන්නයි අදහස.මගේ ගම  ලස්සන ගමක් .වාසනාවට රැකියාවත් ලැබුණේ ගමටමයි. ඉතිං ගොඩක් සතුටින් රැකියාව කරගෙන ඉන්නවා.රාජ්‍ය සේවයේ මහජනතාවට ඉතාම සමීප කාර්යාලයක සේවය කරන්න ලැබීම නිසා ලැබෙන අත්දැකීම් නම් බොහෝමයි.සමහර ඒවා සුන්දරයි.සමහරක් නම් දුක්බරයි. බලාපොරොත්තුව ඒ අත්දැකීම් ඔයාලත් එක්ක බෙදාහදා ගන්නයි.

මම මේ බ්ලොග් කෙෂ්ත්‍රයට නම් අළුත්.ඒ හින්දා ලියද්දි ගොඩක් අඩුපාඩු නම් තියේවී.ඒවා නිවැරදි කරගන්න හැමෝම මට උදව් කරයි කියලා බලාපොරොත්තු වෙනවා.බ්ලොග් එකක් අරඹන්න උදව් කරපු කාර්යාල මිතුරන්ටත් ස්තූති කරන්න මේක අවස්ථාවක් කර ගන්නවා……….එහෙනම්……..,එන්න…සොදුරු සිත්මල්යායේ සැරිසරන්න………!